Η περιοχή εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι εκεί γυρίστηκε το σίριαλ το «Καφέ τη Χαράς» και το χωριό ονομαζόταν Κολοκοτρωνίτσι.
Έχοντας ένα όνομα αρκετά κοινό σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, η Καρυά της Αργολίδας ζούσε ήσυχα, μακριά από τα φώτα της τουριστικής δημοσιότητας. Αυτό άλλαξε όμως στις αρχές του 21ου αιώνα, όταν το χωριό επιλέχθηκε για τα εξωτερικά γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς «Το Καφέ της Χαράς», η οποία αναδείχθηκε στα δημοφιλέστερα και πιο αγαπητά κωμικά σίριαλ της εποχής.
Από τότε, λοιπόν, πολλοί αναρωτήθηκαν πού βρισκόταν στην πραγματικότητα το θρυλικό «Κολοκοτρωνίτσι» –στη σειρά ήταν, υποτίθεται, στην Αρκαδία. Και η πληροφορία δεν άργησε να γίνει γνωστή (ιδιαίτερα μετά τη διάδοση που γνώρισε το ίντερνετ στη χώρα μας), εντοπίζοντάς το επίσης στην Πελοπόννησο, αλλά στα ορεινά της γειτονικής Αργολίδας.
Εν καιρώ, μάλιστα, αυτή η δημοσιότητα βοήθησε και το ίδιο το χωριό. Μπορεί να μην το αποκαλούν πια «Αράχωβα της Αργολίδας», όπως έγινε απόπειρα να πλασαριστεί για ένα διάστημα (σε μια εμφανή υπερβολή), μπορεί να διατήρησε το ήσυχο, γραφικό του προφίλ, ωστόσο δεν ήταν λίγα τα παλιά σπίτια που ανακαινίστηκαν κατά την τελευταία δεκαετία. Είτε από ντόπιους που θέλησαν να ανανεώσουν τη σχέση με τις ρίζες τους, είτε από επισκέπτες οι οποίοι μαγεύτηκαν από το καταπράσινο φυσικό τοπίο και επεδίωξαν, έτσι, να αποκτήσουν μια παραθεριστική οικία εύκολα προσβάσιμη από την Αθήνα.
Ένα ήσυχο χωριό μέσα στο πράσινο
Η Καρυά είναι χτισμένη σε υψόμετρο 700 μέτρων, στις ανατολικές πλαγιές του Αρτεμισίου –βουνό που έλαβε το όνομά του από τη θεά Άρτεμη, η οποία λατρευόταν στην αρχαιότητα στην κορυφή του. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 165 κατοίκους. Στις μέρες μας, λοιπόν, είναι ένα μικρό χωριό, ιστορικά ωστόσο έχει διαφορετική διαδρομή, καθώς υπήρξε παλιό κεφαλοχώρι της ευρύτερης περιοχής, όπου ως τη δεκαετία του 1950 ζούσαν γύρω στους 1.700 ανθρώπους. Έκτοτε παράκμασε, όμως, κυρίως λόγω της μαζικής μετανάστευσης προς τα αστικά κέντρα της χώρας μας ή της μόνιμης εγκατάστασης των κτηνοτρόφων στα παλιά τους χειμαδιά.
Οι προφορικές παραδόσεις διασώζουν ότι οι πρώτοι κάτοικοι ήρθαν εδώ πρόσφυγες από την Ακαρνανία, κάτι που είναι πιθανό να σχετίζεται με την εξέγερση της τελευταίας κατά των Οθωμανών (1684), στο πλαίσιο του 6ου Βενετο-Τουρκικού Πολέμου. Αρχικά εγκαταστάθηκαν ψηλότερα στο Αρτεμίσιο και πιο δυτικά, έπειτα όμως μετακινήθηκαν χαμηλότερα (φτιάχνοντας το χωριό Μαλεβός), πριν καταλήξουν στη σημερινή τοποθεσία. Η απογραφή που έκαναν οι Βενετοί το 1700 δείχνει ότι ως τότε είχε σχεδόν ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Αμπέλια κι ελαιώνες
Η σύγχρονη Καρυά είναι ένα χωριό με αμπέλια και ελαιώνες, το οποίο δείχνει λες και «ξεφυτρώνει» μέσα από το πλούσιο πράσινο της περιοχής. Κυρίαρχα είναι τα έλατα, τα σφενδάμια, οι αγριοροδιές και φυσικά οι καρυδιές (από όπου προέρχεται και το Καρυά), αλλά λίγα μέτρα από την πάνω άκρη του σύγχρονου οικισμού υπάρχει κι ένα ειδυλλιακό δάσος με πλατάνια. Εκεί, περπατώντας, θα χαζέψετε τα ερείπια των παλιών νερόμυλων, όσων εκμεταλλεύονταν κάποτε τις φυσικές πηγές του Αρτεμισίου προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των Καρυωτών και των γειτόνων τους. Είναι μια πολύ εύκολη διαδρομή, ακόμα και για τον πιο αρχάριο, η οποία θα σας μεταφέρει σε ένα όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, χάρη στην πλήρη αναπαράσταση ενός παλιού νερόμυλου, που επεξηγεί λεπτομερώς και το πώς λειτουργούσε. Αλέθοντας όχι μόνο δημητριακά για διατροφικούς σκοπούς, μα και οικοδομικά υλικά, καπνό ή μπαρούτι.
Για τους πιο έμπειρους πεζοπόρους, τώρα, υπάρχουν κι άλλα μονοπάτια προς εξερεύνηση, είτε αυτό που ξεκινάει από την Καρυά καταλήγοντας στην κορυφή του Αρτεμισίου, είτε το διεθνές Ε34, το οποίο εκκινεί από την αρχαία Ολυμπία, διέρχεται από το χωριό και καταλήγει στην αρχαία Επίδαυρο. Το τοπίο, επίσης, προσφέρεται και για τους λάτρεις της ορεινής ποδηλασίας. Οι υπόλοιποι μπορείτε να απολαύσετε απλά έναν περίπατο, χαζεύοντας τις καλοβαλμένες γειτονιές, τις αυλές και τα χαγιάτια των παλιών σπιτιών ή την όμορφη κεντρική πλατεία με τις καρυδιές και τις πελεκητές πέτρες.
Στην πλατεία θα βρείτε και μια βρύση με κρύο, βουνίσιο νερό, ενώ θα δείτε και τη βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου, η οποία υπάρχει από το 1230. Στο δε προαύλιό της θα διακρίνετε και τον ανδριάντα του οπλαρχηγού του 1821 Γιαννάκου Νταγρέ: μπορεί το μέρος να μη λέγεται στ’ αλήθεια Κολοκοτρωνίτσι, εκείνος, πάντως, λογιζόταν στα πρωτοπαλίκαρα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και πήρε μέρος και στην πολιορκία του Ναυπλίου, αλλά και στις μάχες ενάντια στον Δράμαλη. Τέλος, ένα ακόμα αξιοθέατο της Καρυάς είναι το Βενετσιάνικο Κάστρο της Παναγιάς.
Διαμονή-καφές-φαγητό
Όπως είπαμε και στην αρχή, η Καρυά παραμένει ένα ήσυχο χωριό. Οι περισσότεροι, λοιπόν, το επισκέπτονται απλά για εκδρομή –εκμεταλλευόμενοι την εύκολη πρόσβαση σε αυτό από την Αθήνα. Ως αποτέλεσμα, δεν υπάρχουν οργανωμένες υποδομές μαζικής διαμονής. Αν θέλετε ωστόσο να περάσετε κάποιο διάστημα εδώ, θα βρείτε το «Γαλαναίικο σπίτι στους Άμμους», το οποίο λειτουργεί ως μίνι ξενώνας.
Για καφέ, τώρα, μπορείτε να κάτσετε στο «Καφέ της Καρυάς» (όνομα, φυσικά, που παίζει εύστοχα με το «Καφέ της Χαράς»), το οποίο σερβίρει και φαγητό και τον χειμώνα διαθέτει τζάκι. Δημοφιλής επιλογή είναι όμως και ο «Ρούλης», ιδιαίτερα στα τραπεζάκια έξω, για όταν είναι καλός ο καιρός. Για φαγητό, τέλος, συστήνεται να περάσετε από την ταβέρνα «Αρτεμίσιον» στην κεντρική πλατεία, η οποία λειτουργεί από το 1953 και ειδικεύεται σε κρέατα, όλα ντόπια και ψημένα με μεράκι: δοκιμάστε ζουμερά παϊδάκια, τοπικό τυροπιτάρι, αλλά και το λουκάνικό τους.
Πώς θα πάτε στην Καρυά
Ευρισκόμενη σε 20 χιλιόμετρα απόσταση από το Άργος, η Καρυά είναι ένας προορισμός εύκολα προσβάσιμος για όσους ξεκινήσουν οδικώς από την Αθήνα: υπολογίστε ότι θα φτάσετε εδώ μέσα σε 1 ώρα και 40 λεπτά. Αφού μπείτε στην Κορινθία, θα συνεχίσετε στην εθνική οδό Κορίνθου-Τριπόλεως και θα βγείτε στον κόμβο της Στέρνας. Από εκεί θα απέχετε, πλέον, μόλις 15 χιλιόμετρα.
Πριν φύγετε για πίσω, τώρα, αξίζει τον κόπο να ακολουθήσετε την αντίθετη πορεία, προς Νεστάνη. Πρόκειται για μια βατή πορεία 7 χιλιομέτρων (μόνο τα 2-3 τελευταία είναι σε χωματόδρομο), η οποία θα σας βγάλει στην πηγή Μπρακατσάκι, καθώς και σε ένα τοπίο με υπέροχη θέα. Το γάργαρο νερό της πηγής αναβλύζει πλούσιο σε θειάφι, γι’ αυτό και θεωρείται ιαματικό από πολύ παλιά. Σύμφωνα βέβαια με τις καρυώτικες δοξασίες, για να πιάσει η θετική του ενέργεια πρέπει να το πιείτε επί τόπου, όχι να το μεταφέρετε σε παγούρια ή μπουκάλια.
![](https://60plus.gr/wp-content/uploads/2023/03/23-f2-1.jpg)