Το απέδειξαν οι εκλογές στις ΗΠΑ, το ίδιο θα κάνουν και με την κυβέρνηση Μητσοτάκη στην Ελλάδα
Του Μιχάλη Κωτσάκου
Δύο φορές τις προηγούμενες ημέρες ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στο μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κοινωνία. Την ακρίβεια. Την μία στη ραδιοφωνική συνέντευξη που παραχώρησε και την άλλη στην εισαγωγική ομιλία του στο Υπουργικό Συμβούλιο.
Και τις δύο φορές χρησιμοποίησε την ίδια ατάκα: «Τα μέτρα που παίρνουμε ανακουφίζουν αλλά σίγουρα δεν θεραπεύουν. Ότι μπορούμε κάνουμε και ευτυχώς τα αποθέματα που έχουμε μας κάνουν συγκρατημένα αισιόδοξους». Τι είπε με απλά λόγια; Ότι ένα μικρό μέρος της ολοένα και αυξανόμενης ακρίβειας θα καλύψει η κυβέρνηση. Και αυτό μέχρι στιγμής περιορίζεται στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης. Διότι για την αύξηση του ρεύματος και του φυσικού αερίου δεν γίνεται καμία κουβέντα. Ούτε για την ακρίβεια που περνάει με ταχύτητα φωτός σε όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες.
Ταυτόχρονα συνέχισε με το ίδιο παραμύθι λέγοντας ότι η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία βρίσκονται σε χειρότερη οικονομική κατάσταση. Και ότι θα μπουν σε επιτήρηση και θα αναγκαστούν να πάρουν μέτρα λιτότητας. Επί της ουσίας ο πρωθυπουργός θέλει να πλασάρει προς την κοινωνία ότι οι τρεις μεγάλες χώρες θα μπουν σε καθεστώς μνημονίου. Κάτι που είναι ένα τεράστιο ψέμα. Οι τρεις αυτές χώρες είναι τεραστίων διαστάσεων οικονομίες που δεν έχουν καμία σχέση με την Ελλάδα και τις άλλες χώρες που τους επιβλήθηκε μνημόνιο. Και οι τρεις αυτές μαζί με την Γερμανία αποτελούν την ατμομηχανή της Ευρώπης, τα θεμέλια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Οπότε δεν υπάρχει σύγκριση με την Ελλάδα.
Η έρευνα του ΙΟΒΕ
Κι ενώ η προπαγάνδα του Μαξίμου κάνει λόγο για καθεστώς μνημονίου στις μεγάλες Ευρωπαϊκές χώρες ήρθε η έρευνα του ΙΟΒΕ για να καταρρίψει το αφήγημα της κυβέρνησης περί δήθεν «ισχυρής και αναπτυσσόμενης οικονομίας». Ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης κατρακύλησε στις -48,9 μονάδες (από -41,6 τον Σεπτέμβριο), διακόπτοντας βίαια την τετράμηνη ανοδική τροχιά και κατατάσσοντας τους Έλληνες πολίτες ως τους πιο απαισιόδοξους καταναλωτές σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χαοτική απόσταση που χωρίζει τη χώρα μας από τη δεύτερη Ρουμανία (-33,2 μονάδες) και τη Βουλγαρία (-29,1 μονάδες) αποδεικνύει ότι η ασκούμενη οικονομική πολιτική δεν αποτελεί απλώς μια συγκυριακή αποτυχία, αλλά συνειδητή επιλογή φτωχοποίησης της κοινωνίας.
Η εικόνα που διαμορφώνεται στην καθημερινότητα των πολιτών είναι αποκαλυπτική της κοινωνικής δυσπραγίας. Το 63% των ελληνικών νοικοκυριών δηλώνει ότι «μόλις που τα βγάζει πέρα», καταγράφοντας αύξηση κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε μόλις έναν μήνα. Την ίδια στιγμή, το 11% αναγκάζεται να «τρώει» από τις έτοιμες αποταμιεύσεις του για να καλύψει βασικές βιοτικές ανάγκες, ενώ ένα επιπλέον 5% έχει περιέλθει σε καθεστώς χρέους. Στον αντίποδα, μόλις ένα ισχνό 20% καταφέρνει να βάζει χρήματα στην άκρη, επιβεβαιώνοντας ότι η πολιτική της κυβέρνησης οδηγεί τη μεσαία τάξη και τα ευάλωτα νοικοκυριά στον πλήρη οικονομικό στραγγαλισμό και το ιδιωτικό χρέος.
Το 52% των νοικοκυριών σχεδιάζει δραστική περικοπή δαπανών για διαρκή αγαθά (έπιπλα, ηλεκτρικές συσκευές), ενώ η πρόθεση για αγορά κατοικίας ή ανακαινίσεις κατακρημνίζεται σε ιστορικά χαμηλά.
Η οικονομία και η διαφθορά
Κι ενώ αυτά συμβαίνουν στη χώρα μας, αναμφίβολα το μεγάλο θέμα της εβδομάδας ήταν οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ. Εκεί όπου συνετρίβη ο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς οι Δημοκρατικοί κέρδισαν την απόλυτη πλειοψηφία και στην Γερουσία και στην Βουλή.
Το μήνυμα που έρχεται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι ξεκάθαρο: Οι λαοί ψηφίζουν με βάση δύο πράγματα. Την τσέπη τους και την εμπιστοσύνη που έχουν στον ηγέτη. Και στις ΗΠΑ οι ψηφοφόροι τιμώρησαν τον Ντόναλντ Τραμπ, διότι με τον πόλεμο στο Ιράν οι τιμές των καυσίμων εκτοξεύθηκαν και η καθημερινότητα των Αμερικάνων έγινε πολύ δύσκολη. Ταυτόχρονα οι ψηφοφόροι τιμώρησαν την αλαζονεία του προέδρου, αλλά και τις ενδείξεις διαφθοράς που υπάρχουν τόσο για την οικογένεια, όσο και για τους συνεργάτες του.
Οι εκλογές στις ΗΠΑ ήταν ένα μήνυμα, καθώς οι νικητές των εκλογών οι Δημοκρατικοί παραμένουν ένα διχασμένο κόμμα, δύο χρόνια μετά την ήττα της Κάμαλα Χάρις στις προεδρικές εκλογές του 2024. Ακόμη οι Δημοκρατικοί δεν έχουν βρει τον ηγέτη, οι τάσεις που υπάρχουν εντός του κόμματος δεν μπορούν να συνεννοηθούν κι όμως νίκησαν. Για ποιον λόγο; Διότι επέλεξαν υποψήφιους που δεν είχαν βεβαρυμμένο παρελθόν. Και παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει ακόμη ηγέτης.
Αυτό θα πρέπει να το δουν οι κυβερνώντες, οι οποίοι από όλο αυτό που συνέβη στις ΗΠΑ το μόνο που κατάλαβαν ήταν πως δικαιώθηκαν οι δημοσκοπήσεις. Μόνο που οι δημοσκοπικές εταιρείες στις ΗΠΑ δεν έχουν συνάψει κρατικά συμβόλαια όπως έχει γίνει στην Ελλάδα.
Τουναντίον στην Ελλάδα η ακρίβεια είναι πολύ χειρότερη έναντι των ΗΠΑ. Και η διαφθορά στην Ελλάδα είναι σαφώς μεγαλύτερη. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εδώ υπάρχουν τεράστια σκάνδαλα, όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι Υποκλοπές, τα Τέμπη. Και το χειρότερο εδώ η Δικαιοσύνη δεν τρέχει με τις ταχύτητες των ΗΠΑ. Εκεί την τρέλα του Τραμπ με τους δασμούς την τιμώρησε το Ανώτατο Δικαστήριο, αναγκάζοντας το αμερικανικό κράτος να πληρώσει όσες επιχειρήσεις ζημιώθηκαν από την τρέλα των δασμών. Δασμοί που στο τέλος δεν απέδωσαν τίποτα.
Οπότε η κυβέρνηση ας πάρει ένα μάθημα από τις εκλογές των ΗΠΑ, αλλά και από αυτές στην Σερβία και την Βραζιλία. Η αλαζονεία στο τέλος της ημέρας πληρώνεται. Και ας μην ξεχνούν ότι οι ψηφοφόροι όταν προσέρχονται στις κάλπες πρωτίστως επιλέγουν να τιμωρήσουν κι εν συνεχεία να επιλέξουν.
