Μήπως η υπόγεια και ιδιοτελής οικονομική διπλωματία της διακρατικής κερδοσκοπίας υπονομεύει την ακεραιότητα της Μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά;
Του Δημήτρη Π. Μητρόπουλου*
Όλη η κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός, ο Υπουργός Εξωτερικών, η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ.ά., με ξεχωριστά διαγγέλματα έκαστος, urbie torbi πανηγυρίζουν γιατί, όπως λέγουν, «έληξε μία εκκρεμότητα 15 αιώνων με τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά με έωλο και αρρύθμιστο νομικό καθεστώς μέχρι σήμερα», δηλαδή από την εποχή της ίδρυσής της από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό!
Και αν το θέμα αυτό δεν αφορούσε τη διαχρονική παρουσία τού Ελληνισμού στην κρίσιμη αυτή γωνιά τής Μέσης Ανατολής, θα μπορούσαμε να εκλάβουμε τα κυβερνητικά λεγόμενα ως πρωταπριλιάτικο αστείο…
Και από κοντά, οι ορθόδοξοι Πατριάρχες συγχαίρουν τον νέο Αρχιεπίσκοπο Σινά κ. Συμεών που… επιτέλους αποδέχθηκε το κείμενο της συμφωνίας Ελλάδας-Αιγύπτου. Ο ηγούμενος, βέβαια, γνωρίζοντας τι θα επακολουθήσει, σε μακροσκελή του ανακοίνωση αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι τώρα θα αρχίσουν οι επίμονες διαπραγματεύσεις για να διευκρινιστούν οι όροι παραμονής τής Αδελφότητας στη μονή εγκαταβίωσής τους, κάτι που αποκρύπτεται από όλους τους κυβερνητικούς.
Η απόφαση, άλλωστε, του Εφετείου Ισμαηλίας επιδικάζει στο Αιγυπτιακό Δημόσιο την κυριότητα επί όλων των περιουσιακών στοιχείων τής Μονής (κύριων κτισμάτων, παραρτημάτων, οικοπέδων, αγροτικών εκτάσεων, βοσκοτόπων κ.λπ.). Και αφού την έχουν αποδεχθεί, όλοι μαζίανακοινώνουν ότι παρέλκει η έκδοση απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου τής Αιγύπτου.
Καμία απάντηση
Τί θετικό επί του κύριου ζητήματος (δηλαδή του ιδιοκτησιακού) εμπεριέχει η συμφωνία; Γιατί η ιδιοκτησία της Μονής αμφισβητείται σήμερα ενώ στάθηκε αλώβητη εδώ και 15 αιώνες, περνώντας «δια πυρός και σιδήρου»; Ουδείς επ’ αυτού απαντά! Δικαίως, επομένως, τα κόμματα απορρίπτουν τους έωλους κυβερνητικούς κομπασμούς και ζητούν εξηγήσεις, πρωτίστως δε, να δοθεί στη δημοσιότητα το σχέδιο συμφωνίας, κάτι που κρατείται μέχρι σήμερα ως επτασφράγιστο μυστικό.
Αλλά η μείζων νομική μεταβολή που αποσιωπάται είναι ότι η Μονή, με την προηγηθείσα απόφαση και τησυμφωνία, παύει να αποτελεί με τη συναίνεσή της υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου.Δεν υπάγεται στα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα και καθίσταται υποκείμενο του εσωτερικού Αιγυπτιακού Δικαίου.
Οι πονηροί διαπραγματευτές, Έλληνες και Αιγύπτιοι, που… πέτυχαν αυτή τη νομική μετάπτωση τής Μονής ως υποκειμένου δικαίου, γνωρίζουν πολύ καλά ότι, χωρίς τη συναίνεση της Αδελφότητας που μέχρι της υπογραφής τής συμφωνίας μπορούσε να προσφύγει στα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα, δεν μπορούν να επιτευχθούν οι στόχοι τους. Όπως ανέλυσαν σοβαροί και έμπειροι Έλληνες νομικοί και εκπρόσωποι των Συλλόγων Φίλων τής Μονής Σινά, μόνον με τη συναίνεση της Αδελφότητας καθίστανται αρμόδια τα εσωτερικά όργανα.
Για τουριστική αξιοποίηση
Με τη μεθόδευση λοιπόν αυτή, την αποχώρηση δηλαδή από τη διεθνή έννομη τάξη, η Μονή αποχωρίζεται των περιουσιακών της στοιχείων, αναγνωρίζεται επ’ αυτών η κυριότητα του Αιγυπτιακού Δημοσίου και όλα βαίνουν προς… τουριστική αξιοποίηση με τον πρωταγωνιστικό, όπως θρυλείται, ρόλο των μεγάλων ελληνικών κατασκευαστικών εταιριών που συνεταιρίζονται με την αιγυπτιακή κυβέρνηση.
Το γεγονός αυτό μόνο λύπη και οργή προξενεί στους Έλληνες πολύ περισσότερο που οι γνωρίζοντες την ιστορία τής Μονής «τραβούν τα μαλλιά τους» με το κυβερνητικό επιχείρημα ότι δήθεν όλοι οι βυζαντινοί αυτοκράτορες, όλοι οι θρησκευτικοί αρχηγοί και οι σουλτάνοι (στη θρησκευτική ή πολιτική επιρροή και εξουσία των οποίων βρέθηκε κατά καιρούς η Μονή), την είχαν αφήσει μετέωρη στις καταστροφές, τις επιδρομές, τις δηώσεις, τις λεηλασίες, τις ιδιοκτησιακές απώλειες.
Αντιθέτως, όλοι, Χριστιανοί και αλλόθρησκοι ηγεμόνες, την σεβάστηκαν, την προστάτευσαν, την ενίσχυσαν! Αξίζει να αναφερθούν δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα:
Ο προφήτης Μωάμεθ συνέταξε για το ιστορικό αυτό μοναστήρι το διάστημα 623-625 μ.Χ. ένα «Συμβόλαιο», μια επίσημη επιστολή ειρήνης και προστασίας, έναν «Αχτιναμέ» ή «Αχτινάμα» όπως αποκλήθηκε στην αραβική, απευθυνόμενη στους μοναχούς τής Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης ως επίσημη αναγνώριση της αναμφισβήτητης ιδιοκτησίας της και στα πέριξ ακίνητα. Ως μεγάλη σφραγίδα έθεσε το αποτύπωμα της παλάμης του που σήμαινε «εις τον αιώνα τον άπαντα».
Όλοι οι διάδοχοί του ακολούθησαν με ευλάβεια αυτόν τον «Αχτιναμέ». Ακόμη και ο περιβόητος Σουλτάνος Αιγύπτου και Συρίας Σαλαντίν(1138-1193), που κατέλαβε την Ιερουσαλήμ από τους Σταυροφόρους, αναγνώρισε την πλήρη ανεξαρτησία τής Μονής και την ιδιοκτησία των ακινήτων της. Για να μην αναφερθούμε και στους μεταγενέστερους Άραβες που αντλούσαν από την πολύτιμη βιβλιοθήκη της πλείστα όσα επιστημονικά βοηθήματα (κυρίως των θετικών επιστημών) που ακολούθως τα διέδωσαν σε όλη τη Μεσόγειο…
Αξίζει να σημειωθεί ότι και ο Άγιος Παϊσιος μόνασε στο ασκηταριό των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης, σε ένα ύψωμα απέναντι από την Αγία Κορυφή,επί διετία και η υλική και πνευματική του προσφορά προς τους εγχώριους εργαζομένους και Βεδουίνους έμεινε στην ιστορία.
Τα ερωτήματα
Αφήνοντας επομένως τα κυβερνητικά φληναφήματα, τίθεται το ερώτημα: Για ποιόν σκοπό και ποιοί συνέπραξαν στην έκδοση της απόφασης των τοπικών Αιγυπτιακών Δικαστηρίων;Τί αποδεικτικά στοιχεία προσκομίστηκαν; Ποιές ενστάσεις αναρμοδιότητας υποβλήθηκαν;Καιγιατί, σε μιάμιση χιλιετηρίδα αιματηρών θρησκευτικών διαμαχών και αλλαγών κρατικών συνόρων, δεν υπήρξε καμιά αμφισβήτηση των ιδιοκτησιών τής Μονής και του τρόπου ζωής των μοναχών της;
Μήπως, στην ετερόνομη μνημονιακή μας περίοδο, η υπόγεια και ιδιοτελής οικονομική διπλωματία της διακρατικής κερδοσκοπίας υπονομεύει την ακεραιότητα της Μονής; Μήπως δηλαδή έχει υπογείως προσυμφωνηθεί η αλλαγή τού προαιώνιου status quo χάριν μεγάλων οικονομικών συμφερόντων;
Το ζήτημα αυτό «αξίζει», εν πρώτοις, μιας Εξεταστικής των πραγμάτων Επιτροπής όπου θα ιστορούνταν τα στάδια τής μείζονος αυτής σημασίας εθνικής υποχώρησης, μήπως και έμπαινε ένας φραγμός στην αλυσίδα των πολλών εθνικών ζημιών.
Ο Δημήτρης Π. Μητρόπουλος είναι Νομικός
