Γεμάτα τα ράφια, άδεια τα ταμεία των μικρομεσαίων, δεν είναι καλά τα μηνύματα από τον τουρισμό, τρέμουν οι οικογενειάρχες για τις τιμές των σχολικών
Του Μιχάλη Κωτσάκου
Από αυτή εδώ τη στήλη έχετε διαβάσει πολλάκις τη γκρίνια της αφεντομουτσουνάρας μου σχετικά με την ακρίβεια, που σαρώνει όλα τα νοικοκυριά. Και παρά την ωραιοποίηση της κατάστασης εκ μέρους των κυβερνητικών στελεχών ντα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες δικαιώνουν δυστυχώς τα όσα έχω γράψει εδώ και πολλούς μήνες.
Και χρησιμοποιώ την λέξη δυστυχώς, διότι σε καμία των περιπτώσεων δεν επιθυμώ να παίξω το ρόλο της Κασσάνδρας. Και ως Έλληνας αναμφίβολα κι επιθυμώ κι εγώ και οι συμπολίτες μου να ζούμε αξιοπρεπώς και να ονειρευόμαστε ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Αυτό το θέλουν όλοι, είτε έχουν ψηφίσει τη Νέα Δημοκρατία, είτε όχι.
Όμως για να επανέλθουμε στα στοιχεία αρκεί οι κυβερνητικοί παράγοντες που περιδιαβαίνουν στα κανάλια να δουν την έρευνα του Εμπορικού Συλλόγου των Αθηνών, όπου φαίνεται ότι οι θερινές εκπτώσεις ήταν σαν μην υπήρξαν. Και σε αυτό δεν ευθύνεται τα ότι οι έμποροι είχαν καμία διάθεση να κοροϊδέψουν, ή δεν μείωσαν τις τιμές. Τουναντίον και γενναίες εκπτώσεις είχαν και ποιότητας εμπορεύματα. Αυτό που απουσίαζε ήταν το «μαρούλι» που έλεγαν και οι παλιοί μάγκες. Δηλαδή με απλά ελληνικά οι πολίτες δεν είχαν χρήματα για να αγοράσουν ρούχα, παπούτσια και ότι άλλο επιθυμούσε η ψυχή τους.
Κράτησαν χρήματα για τα σχολικά
Οι οικογενειάρχες προτίμησαν να μην προβούν σε περιττά έξοδα, διότι πολύ απλά γνωρίζουν τι τους περιμένει τον Σεπτέμβριο, ένα κατ’ εξοχήν δύσκολο μήνα, λόγω της έναρξης του σχολικού έτους και της προμήθειας των σχολικών ειδών. Και οι οικογενειάρχες τρομάζουν από το μέγεθος των εξόδων, καθώς δεν πιστεύουν καμία από τις διαβεβαιώσεις είτε του κ. Μητσοτάκη, είτε του κ. Θεοδωρικάκου ότι θα συγκρατηθούν οι τιμές στην αγορά των σχολικών.
Για να επιστρέψουμε στις θερινές εκπτώσεις και την έρευνα του Εμπορικού Συλλόγου Αθήνας. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα αποτελέσματα της έρευνας: Το 71,3% των επιχειρήσεων δηλώνει ότι ο τζίρος τους είναι χειρότερος από πέρυσι, ενώ το 98% ζητά την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για τις προσφορές και τις εκπτώσεις. Παράλληλα, το 93,4% θεωρεί ότι το καθεστώς των συνεχών προσφορών ευνοεί κυρίως τις μεγάλες επιχειρήσεις, τις πολυεθνικές και τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες εις βάρος των μικρομεσαίων. Το 98% εκτιμά ότι η επαναφορά αυστηρότερων κανόνων στις προσφορές, μέσω τροποποίησης του Νόμου 4965/2022, θα μπορούσε να αποκαταστήσει το εμπορικό ενδιαφέρον των θεσμοθετημένων εκπτωτικών περιόδων.
Ο δε πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου, Θάνος Τσαγγάρης προειδοποιεί: «Ο καταναλωτής έχει πιεστεί από την ακρίβεια και τη στεγαστική επιβάρυνση με αποτέλεσμα να έχει αλλάξει τις προτεραιότητες και τις καταναλωτικές του συνήθειες. Την ίδια στιγμή, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν αυξημένο λειτουργικό κόστος και έναν ολοένα εντονότερο αθέμιτο ανταγωνισμό από τις μεγάλες αλυσίδες και τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες. Η Πολιτεία πρέπει να σταθεί δίπλα στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Ζητάμε διάλογο, σταθερούς κανόνες και μέτρα που δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος αλλά μπορούν να δώσουν ανάσες στην αγορά». Τι λέει επί της ουσίας ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου; Ότι εάν δεν υπάρξουν σοβαρές παρεμβάσεις από την κυβέρνηση, τότε τα λουκέτα για τους μικρομεσαίους πλησιάζουν. Πόσο πιο απλά να το πει ο άνθρωπος;
Το μήνυμα και από τον τουρισμό
Όμως τα μηνύματα και από τον τουρισμό δεν είναι ευοίωνα. Και δεν το λέμε εμείς. Αλλά τα στοιχεία που επεξεργάστηκε η Τράπεζα της Ελλάδος. Όπως φαίνεται από την οριακή άνοδο των εισπράξεων, αλλά και τη μείωση της μέσης δαπάνης η ακρίβεια και το σκηνικό αβεβαιότητας, παρά την άνοδο των τιμών σε ξενοδοχεία κι εστίαση φαίνεται να επηρεάζουν καταλυτικά την βαριά βιομηχανία της χώρας.
Έτσι οι ταξιδιωτικές εισπράξεις αυξήθηκαν κατά 1,2% τον Ιούνιο του 2026 και κατά 14,8% την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουνίου 2026. Η εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση αυξήθηκε κατά 6,9% τον Ιούνιο του 2026 και κατά 15,4% την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουνίου 2026.
Όμως τι τουρίστες είχαμε φέτος. Ανθρώπους με όχι φουσκωμένο πορτοφόλι, που ήταν πολύ προσεκτικοί στις δαπάνες τους. Βέβαια για το κράτος η όλη εικόνα είναι θετική μια και η άνοδος των επισκεπτών γεμίζει τον «κουμπαρά», ωστόσο έτσι δεν υπηρετείται ο στόχος για αύξηση της ποιότητας.
Ειδικότερα, όσον αφορά τις σημαντικότερες χώρες προέλευσης ταξιδιωτών από τη ζώνη του ευρώ, οι εισπράξεις από τη Γερμανία σημείωσαν πτώση κατά 14,5% και διαμορφώθηκαν στα 515,1 εκατ. ευρώ, όπως και οι εισπράξεις από τη Γαλλία, που μειώθηκαν κατά 33,9% στα 129,8 εκατ. ευρώ. Άνοδο κατά 34,4% στα 248,3 εκατ. ευρώ παρουσίασαν οι εισπράξεις από την Ιταλία. Από τις λοιπές χώρες, πτώση κατά 26,1% κατέγραψαν οι εισπράξεις από το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 442,9 εκατ. ευρώ, όπως και αυτές από τις ΗΠΑ, που διαμορφώθηκαν στα 257,8 εκατ. ευρώ, μειωμένες κατά 3,7%.
Και πέρα από τα στοιχεία τι λένε οι απλοί φορείς του τουρισμού; Ότι ναι υπάρχει αύξηση στα φτηνά καταλύματα, αλλά μείωση στην εστίαση. Και αυτό το διαπιστώνει ο καθένας πως ίσχυε ακόμη και τον Αύγουστο. Στο Πόρτο Χέλι για παράδειγμα που χρειάστηκε να ψωνίσω νερά από ένα σούπερ μάρκετ γνωστής αλυσίδας, γινόταν το αδιαχώρητο. Όχι μόνο από ημεδαπούς, αλλά πολύ περισσότερο από αλλοδαπούς τουρίστες.
Πανηγύρια για τα πλεονάσματα
Κι ενώ συμβαίνουν αυτά στην καθημερινότητα μας, η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το πρωτογενές πλεόνασμα των 5, 7 δισεκατομμυρίων ευρώ έναντι στόχου 4,417 δισ. ευρώ. Όμως η αλήθεια αποκαλύπτει ότι η δήθεν υπεραπόδοση στηρίζεται αποκλειστικά στη φορολογική αφαίμαξη των νοικοκυριών μέσω της αχαλίνωτης ακρίβειας. Παράλληλα, η σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025, όταν το πρωτογενές πλεόνασμα είχε αγγίξει τα 7,939 δισ. ευρώ, αποκαλύπτει τη σταδιακή επιδείνωση των δημοσιονομικών μεγεθών κάτω από το βάρος της ασκούμενης πολιτικής.
Τα ίδια τα στοιχεία από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών εκθέτουν το κυβερνητικό αφήγημα, καθώς η απόκλιση των 1,35 δισ. ευρώ συνιστά προϊόν τεχνητών προσαρμογών.
Όμως το σημαντικότερο είναι ότι οι κυβερνώντες δεν αντιλαμβάνονται τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Ανάγκες, οι οποίες αποδεικνύονται και από τα στοιχεία.
