Στο Grand Prix του Μεξικού έμελλε να γραφτεί με χρυσά γράμματα το όνομα του Κίμι Αντονέλι. Ο 20χρονος Ιταλός οδηγός της Mercendes κατέλαβε την 3η θέση που ήταν υπεραρκετή για να του χαρίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Το πρώτο της δίχρονης παρουσίας του στις κορυφαίες πίστες, αφήνοντας πίσω του όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής του. Ο Αντονέλι έγινε Πρωταθλητής σε ηλικία 20 ετών και 68 ημερών, συντρίβοντας το ρεκόρ του Σεμπάστιαν Φέτελ. Ο οδηγός της Red Bull είχε πάρει τον 1ο του τίτλο 23 ετών και 134 ημερών!
Στη σχετική λίστα ακολουθούν: 3) Λιούις Χάμιλτον (McLaren) / 2008 / 23 ετών και 300 ημερών, 4) Φερνάντο Αλόνσο (Renault) / 2005 / 24 ετών και 58 ημερών, 5) Μαξ Φερστάπεν (Red Bull) / 2021 / 24 ετών και 73 ημερών, 6) ΈμερσονΦιτιπάλντι (Lotus) / 1972 / 25 ετών και 273 ημερών, 7) Μίκαελ Σουμάχερ (Benetton) / 1994 / 25 ετών και 314 ημερών, 8) Λάντο Νόρις (McLaren) / 2025 / 26 ετών και 24 ημερών, 9) ΝίκιΛάουντα (Ferrari) / 1975 / 26 ετών και 197 ημερών και 10) Ζακ Βιλνέβ (Williams) / 1997 / 26 ετών και 200 ημερών.
Το παράδοξο με τον Αντονέλι είναι ότι την ώρα που το μονοθέσιό του αναπτύσσει ταχύτητες πάνω από τα 330 χιλιόμετρα, στην πατρίδα του βάσει νομοθεσίας δεν μπορεί να υπερβεί τα 100 χιλιόμετρα!
Το «πρόβλημα» εστιάζεται στο γεγονός ότι ο20χρονος πήρε το δίπλωμα της οδήγησης τον Ιανουάριο του 2025 και σύμφωνα με τον ιταλικό ΚΟΚ, θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον τρία χρόνια, για να μπορεί να πατάει το γκάζι!
Από τις πλέον ωραίες εικόνες στο GP του Μεξικού ήταν η κίνηση των Φερστάπεν και Χάμιλτον να τον σηκώσουν στα χέρια, καλωσορίζοντάς τον στην “ομάδα” των παγκόσμιων πρωταθλητών! Μάλιστα αυτή η κίνηση ξύπνησε μνήμες, αφού ο Αντονέλι σε ηλικία 12 ετών είχε καταφέρει να πάρει αυτόγραφα από τους δύο πιλότους στο GrandPrix της Μόνζα ως GridKid! Ως παιδάκι που συνόδευε τους οδηγούς στη γραμμή εκκίνησης!
Ο Αντονέλι μπορεί να μην οδηγεί την αγαπημένη… Ferrari των Ιταλών, αλλά με την Mercedes, έβαψε ξανά το Παγκόσμιο τίτλο πράσινο, άσπρο και κόκκινο!
Χρειάστηκε να περάσουν εφτά δεκαετίες για να πανηγυρίσει ένας Ιταλός τον Παγκόσμιο τίτλο, αφού ο Νίνο Φαρίνα (1950) και ο Αλμπέρτο Ασκάρι (1952-53) κέρδισαν τους τρεις από τους τέσσερις πρώτους τίτλους της επαγγελματικής Formula 1. Όμως, η ξηρασία για την ιταλική μέκκα του μότορσπορ, μόλις έλαβε τέλος.
«Στον τελευταίο γύρο απλώς έκοψα ρυθμό, γιατί δεν μπορούσα πια να δω την πίστα. Με είχαν κατακλύσει τα συναισθήματα και σκέφτηκα “θα κόψω ταχύτητα, γιατί διαφορετικά θα έχουμε ατύχημα εδώ”. Το σημαντικό ήταν ότι κατάφερα να φέρω το αυτοκίνητο μέχρι τον τερματισμό» δήλωσε ο Αντονέλι και πρόσθεσε: «Έκλαιγα ήδη. Δεν μπορούσα να δω καθαρά μπροστά μου. Μέσα από τα δάκρυα μπορούσα αμυδρά να διακρίνω τις δύο Ferrari, οπότε ήταν μια πολύ ξεχωριστή στιγμή».
Λίγο αργότερα, όταν ο DJ της πίστας ForoSol, επέλεξε να παίξει το ιταλικό τραγούδι “NessunDorma”, ο Αντονέλι δάκρυσε: «Το τραγούδι ήταν πολύ συγκινητικό για μένα, γιατί το άκουγε πάντα ο παππούς μου. Ήταν λοιπόν πολύ ξεχωριστό που το άκουσα εκείνη τη στιγμή. Και νομίζω ότι… νομίζω πως θα ήταν πολύ περήφανος», εξήγησε.
Πέρα από τον… Πρωταθλητή, ο αγώνας στο Μεξικό δημιούργησε μεγάλη εσωστρέφεια στη Ferrari, λόγω της επαφής που είχαν τα δύο μονοθέσια του Χάμιλτον και του Ράσελ στον 4ο γύρο, δίνοντας την ευκαιρία στον Μαξ Φερστάπεν να πάρει τη νίκη!
Οι Σαρλ Λεκλέρ και Λιούις Χάμιλτον είχαν και άλλες φορές φέτος οριακές μάχες στην πίστα. Στο Ζάντβορτ και στη Μόντσα ήταν οι δύο πιο χαρακτηριστικές. Όμως, αυτή τη φορά, σύμφωνα με τον Βασέρ, ξεπεράστηκαν τα όρια – διότι η μάχη τους έδειξε ασέβεια προς όλους τους εργαζόμενους στο Μαρανέλο, όπως είπε ο Γάλλος.
Η Ferrariπροφανώς θα κληθεί να λύσει την κόντρα…
Η χρυσή βίβλος της Formula 1:
7 Πρωταθλήματα: Μίκαελ Σουμάχερ (Γερμανία) 1994, 1995, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, Λιούις Χάμιλτον (Βρετανία) – 2008, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020
5 Πρωταθλήματα: Χουάν Μανουέλ Φάντζιο (Αργεντινή) 1951, 1954, 1955, 1956, 1957
4 Πρωταθλήματα: Μαξ Φερστάπεν (Ολλανδία) 2021, 2022, 2023, 2024, Αλέν Προστ (Γαλλία) 1985, 1986, 1989, 1993, Σεμπάστιαν Φέτελ (Γερμανία) 2010, 2011, 2012, 2013
3 Πρωταθλήματα: Τζακ Μπράμπαμ (Αυστραλία) 1959, 1960, 1966, Τζάκι Στιούαρτ (Μ. Βρετανία) 1969, 1971, 1973, ΝίκιΛάουντα (Αυστρία) 1975, 1977, 1984, Νέλσον Πικέ (Βραζιλία) 1981, 1983, 1987, Άιρτον Σένα (Βραζιλία) 1988, 1990, 1991
2 Πρωταθλήματα: Αλμπέρτο Ασκάρι (Ιταλία) 1952, 1953, Γκρέιαμ Χιλ (Μ. Βρετανία) 1962, 1968, Τζιμ Κλαρκ (Μ. Βρετανία) 1963, 1965, ΈμερσονΦιτιπάλντι (Βραζιλία) 1972, 1974, ΜίκαΧάκινεν (Φίνλανδία) 1998, 1999, Φερνάντο Αλόνσο (Ισπανία) 2005, 2006
1 Πρωτάθλημα:Τζουζέπε Φαρίνα (Ιταλία) 1950, Μάικ Χόθορν (Μ. Βρετανία) 1958, Φιλ Χιλ (ΗΠΑ) 1961, Τζον Σέρτις (Μ. Βρετανία) 1964, Ντένι Χιούλμ (Ν. Ζηλανδία) 1967, Γιόχεν Ριντ (Αυστρία) 1970, Τζέιμς Χαντ (Μ. Βρετανία) 1976, Μάριο Αντρέτι (ΗΠΑ) 1978, Τζόντι Σέκτερ (Ν. Αφρική) 1979, Άλαν Τζόουνς (Αυστραλία) 1980, Κέκε Ρόσμπεργκ (Φινλανδία) 1982, Νάιτζελ Μάνσελ (Μ. Βρετανία) 1992, Ντέιμον Χιλ (Μ. Βρετανία) 1996, Ζακ Βιλνέβ (Καναδάς) 1997, Κίμι Ράικονεν (Φινλανδία) 2007, Τζένσον Μπάτσον (Μ. Βρετανία) 2009, Νίκο Ρόσμπεργκ (Γερμανία) 2016, Λάντο Νόρις (Βρετανία) 2025, Κίμι Αντονέλι (Ιταλία) 2026.
