Ένα μικρό εμφύτευμα στην εσωτερική πλευρά του αστραγάλου, που τοποθετείται με τοπική αναισθησία σε περίπου 25 λεπτά, ανοίγει νέες δυνατότητες για την αντιμετώπιση της επιτακτικής ακράτειας ούρων, με ποσοστά επιτυχίας της τάξης του 80%, σύμφωνα με τον μαιευτήρα-γυναικολόγο, ειδικό ουρογυναικολόγο, ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Άγγελο Λιάπη. Μιλώντας στο Πρακτορείο Fm, ο καθηγητής εξήγησε ότι η συσκευή διεγείρει το κνημιαίο νεύρο, επιδρώντας στα νευρικά κυκλώματα που ελέγχουν την κύστη.
Στόχος είναι να περιοριστούν οι ακούσιες συσπάσεις της, οι οποίες προκαλούν αιφνίδια, έντονη ανάγκη για ούρηση και απώλεια ούρων. Όπως αναφέρει, η μέθοδος έχει λάβει έγκριση από τον αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και εφαρμόζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Βρετανία, στη Γερμανία και στη Γαλλία. Ο ίδιος τοποθετεί την έγκρισή της περίπου ενάμιση χρόνο πριν και εκφράζει την προσδοκία ότι θα καταστεί σύντομα διαθέσιμη και στην Ελλάδα.
Σχεδόν τρεις στις δέκα γυναίκες με ακράτεια
Η ακράτεια ούρων επηρεάζει περίπου το 27%-28% του γυναικείου πληθυσμού, σύμφωνα με τον κ. Λιάπη, επιβαρύνοντας την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής. Μπορεί να εμφανιστεί από την εφηβεία έως την τρίτη ηλικία, με τη συχνότητά της να αυξάνεται όσο περνούν τα χρόνια και ιδιαίτερα μετά τα 70.
Αναφερόμενος στην εμμηνόπαυση, ο καθηγητής εξηγεί ότι η μείωση των οιστρογόνων επηρεάζει τους ιστούς και τους μηχανισμούς που συμβάλλουν στη στήριξη της κύστης και στη λειτουργία της ουρήθρας, επιβαρύνοντας την ικανότητα συγκράτησης των ούρων.
Πώς γίνεται η διάγνωση
Αφετηρία της διερεύνησης είναι η αναλυτική λήψη ιστορικού και η γυναικολογική εξέταση, επισήμανε ο κ. Λιάπης. «Οι πληροφορίες για τις συνθήκες υπό τις οποίες εμφανίζεται η απώλεια ούρων βοηθούν να προσδιοριστεί ο τύπος της ακράτειας και να επιλεγεί η κατάλληλη αντιμετώπιση. Στο πλαίσιο της εξέτασης μπορεί να ζητηθεί από τη γυναίκα να βήξει με γεμάτη κύστη, ώστε να διαπιστωθεί εάν υπάρχει διαφυγή».
Ο καθηγητής αναφέρεται ακόμη στον ουροδυναμικό έλεγχο, ο οποίος εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η κύστη αποθηκεύει και αποβάλλει τα ούρα. Όπως εξηγεί, η ουροροομετρία καταγράφει τη ροή και την ποσότητα των ούρων, ενώ η κυστεομανομετρία αξιολογεί τη συμπεριφορά της κύστης κατά την πλήρωσή της. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο έλεγχος είναι διαθέσιμος και σε δημόσιες πανεπιστημιακές και ουρολογικές κλινικές.
